شکست دیپلماسی اجباری واشنگتن در لبنان؛ نتانیاهو در انتظار چراغ سبز ترامپ برای حمله!

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو؛ در ماه‌های اخیر، تحولات سیاسی در لبنان و فشارهای بین‌المللی بر حزب‌الله نشان می‌دهد که واشنگتن و تل‌آویو یک استراتژی منسجم و مرحله‌ای را برای محدود کردن توانمندی‌های حزب‌الله دنبال می‌کنند. این سیاست، که به آن می‌توان «دیپلماسی اجباری» گفت، نه تنها متکی بر تهدید نظامی اسرائیل است، بلکه از ابزارهای روانی، اقتصادی و سیاسی برای تحت فشار گذاشتن لبنان و مقاومت استفاده می‌کند.

در نگاه اول، ممکن است فشارهای آمریکا و رژیم اسرائیل صرفاً شبیه تهدید و ارعاب به نظر برسند، اما بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد که این فشارها الگویی مشخص دارند و هدف آن ایجاد شکاف بین دولت لبنان و حزب‌الله است.

دیپلماسی اجباری واشنگتن

این دیپلماسی اجباری از چند عنصر کلیدی تشکیل شده است:

تهدید مستقیم رژیم اسرائیل: تل‌آویو با تکیه بر توان نظامی خود، همواره احتمال بازگشت به جنگ را مطرح می‌کند. این تهدیدها اغلب با اطلاعات نادرست، گاه با کمک یا کوتاهی برخی شخصیت‌ها و رسانه‌های عربی و لبنانی، ترکیب می‌شود تا ترس و اضطراب در سطح عمومی و تصمیم‌گیرندگان افزایش یابد.

تعیین مهلت‌های غیررسمی: ارائه ضرب‌الاجل‌های مبهم باعث فشار روانی بر دولت لبنان و حزب‌الله می‌شود. هدف این است که هرگونه مقاومت در برابر شروط اسرائیل به عنوان عامل بحران نشان داده شود، نه تجاوزگر.

هماهنگی واشنگتن و تل‌آویو: گرچه در جزئیات ممکن است اختلاف نظر وجود داشته باشد، اما تحلیل‌ها نشان می‌دهد که در بسیاری از تصمیم‌ها، آمریکا و اسرائیل هماهنگی بالایی دارند. اختلاف‌ها بیشتر در درجه شدت اقدامات نظامی و تکیه بر مسیر سیاسی نمود پیدا می‌کند.

این روند، به ویژه پس از تجاوزات گذشته و با استفاده از کمیته نظارت بر اجرای توافق آتش‌بس شکل گرفته است. این کمیته نه تنها نقش نظارتی دارد، بلکه به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات اسرائیل و فشار بر حزب‌الله تبدیل شده است. حتی حضور عناصر مدنی لبنانی و اسرائیلی در این مکانیسم، به معنای آن است که این روند می‌تواند به ورودی برای مذاکرات سیاسی مستقیم تبدیل شود و مسیر اصلی گفتگوها را کنترل کند.

فشار پیوسته و مسیر مذاکرات

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این دیپلماسی، جدا کردن مسیر مذاکرات سیاسی از فشار نظامی است. پیشرفت در مذاکرات نباید مانع تهدیدهای نظامی شود، زیرا هدف ایجاد شکاف میان دولت لبنان و حزب‌الله و افزایش وابستگی دولت به مسیرهای تعیین‌شده خارجی است. تهدید جنگ و فشار اقتصادی نیز باعث می‌شود که واشنگتن بتواند اقدامات سیاسی و امنیتی خود را بر دولت لبنان تحمیل کند و همزمان فشار بر حزب‌اللهافزایش یابد.

نقش دولت لبنان و مذاکره‌کننده

دولت لبنان باید مواضع خود را شفاف اعلام کند کهه مخالف درگیری داخلی درباره سلاح است.مخالف عادی‌سازی خارج از مسیر عربی صلح است.تجاوزات اسرائیل را محکوم می‌کند.حق بازگشت ساکنان مرزی را مطالبه می‌کند.بهانه‌های اسرائیل برای تجدید تجاوز را رد می‌کند.به تعهدات خود، از جمله همکاری حزب‌الله در جنوب لیتانی، پایبند است.

مذاکره‌کننده لبنانی مسئول تدوین یک استراتژی مذاکره‌ای جامع و حساب‌شده است تا دشمن نتواند از مذاکرات برای اهداف توسعه‌طلبانه خود بهره ببرد. او باید هم حافظ منافع ملی باشد و هم مانع از سوءاستفاده دشمن شود.و مانع شود مذاکرات به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به تجاوزات رژیم اسرائیل تبدیل شود.

نتانیاهو در انتظار چراغ سبز ترامپ

رسانه‌های رژیم صهیونیستی نوشتند که نخست‌وزیر این رژیم منتظر چراغ سبزی از طرف رئیس جمهور آمریکا است تا جنگ در لبنان را ازسربگیرد. شبکه ۱۳ تلویزیون رژیم صهیونیستی به نقل از برخی منابع گزارش داد که «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر این رژیم از «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا چراغ سبزی برای آغاز عملیات گسترده‌ای علیه حزب‌الله را درخواست خواهد کرد.

رسانه‌های عبری هفته گذشته نوشتند که ارتش رژیم صهیونیستی کار تنظیم طرح آغاز حمله گسترده علیه برخی پایگاه‌های حزب‌الله در صورت عمل نکردن دولت و ارتش لبنان به تعهد خود برای خلع سلاح این حزب تا پایان سال ۲۰۲۵ را به پایان رساند.